Miller\u2019in cans\u0131zdan canl\u0131l\u0131\u011fa ge\u00e7i\u015fi anlamak amac\u0131yla 60 y\u0131l \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131 deneyler yeniden analiz edildi. Sonu\u00e7lar ilk proteinlerin nas\u0131l olu\u015fabilece\u011fini g\u00f6steriyor.<\/p>\n
Stanley Miller 1953\u2019de ilk aminoasitlerin D\u00fcnya y\u00fczeyinde nas\u0131l olu\u015fabilece\u011fini g\u00f6steren deneyiyle h\u0131zl\u0131 bir \u00fcne kavu\u015fmu\u015ftu, \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u015fam\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131ndaki ba\u015fl\u0131ca basamaklardan birisini \u00e7\u00f6z\u00fcme kavu\u015fturuyordu. Ancak cevaplanmam\u0131\u015f sorulardan birisi, bu aminoasitlerin ilk proteinlere nas\u0131l polimerle\u015fti\u011fiydi; yani proteinin temel yap\u0131ta\u015f\u0131 olan aminoasitlerin nas\u0131l ucu ucuna eklenerek birle\u015fti\u011fiydi. \u015eimdi ise eski bir \u00f6\u011frencisi, Miller\u2019in 1958\u2019de ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fi unutulmu\u015f bir deneyinin numunelerinin analizinin ard\u0131ndan, Miller taraf\u0131ndan fark edilmeyen olas\u0131 bir cevab\u0131n, 50 y\u0131l\u0131 a\u015fk\u0131n s\u00fcredir ke\u015ffedilmeden bekledi\u011fine inan\u0131yor.<\/p>\n
1953\u2019te Miller, metan, amonyak, su ve hidrojen gazlar\u0131n\u0131 \u00f6zel olarak tasarlanm\u0131\u015f bir reaksiyon kab\u0131nda kar\u0131\u015ft\u0131rd\u0131 ve bunlar\u0131 bir hafta boyunca y\u0131ld\u0131r\u0131mlar\u0131 taklit etmek \u00fczere s\u00fcrekli bir elektrik k\u0131v\u0131lc\u0131m\u0131na maruz b\u0131rakt\u0131. Analiz edildi\u011finde kab\u0131n \u00e7e\u015fitli aminoasitler i\u00e7erdi\u011fi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Miller 1958\u2019de aminoasitlerin proteinlere nas\u0131l d\u00f6n\u00fc\u015febilece\u011fini a\u00e7\u0131klamak \u00fczere, siyanamit isimli ila\u00e7 \u00fcretiminde kullan\u0131lan reaktif kimyasal\u0131 ekleyerek deneyi tekrarlad\u0131.<\/p>\n
1958\u2019de hi\u00e7 kimse, siyanamidin ilkel atmosferde bulunmu\u015f oldu\u011funu bilimsel olarak ileriye s\u00fcrm\u00fcyordu. Peki, Miller neden siyanamit eklemi\u015fti? 1950\u2019lerin ba\u015flar\u0131nda ABD\u2019nin Columbia \u00dcniversitesi\u2019nde bulunuyordu. \u201cBu ortamda \u00e7ok say\u0131da insan ilk yapay proteini \u00fcretmek i\u00e7in peptit ve proteinlerin nas\u0131l sentezlendi\u011fi \u00fczerine yo\u011fun bir \u00e7al\u0131\u015fma i\u00e7erisindeydi ve ger\u00e7ekten (deney) bu laboratuvarlarda ger\u00e7ekle\u015ftirildi\u201d diyor, Miller\u2019\u0131n Kaliforniya \u00dcniversitesi, San Diego\u2019daki (UCSD) eski doktora \u00f6\u011frencisi Jeffrey Bada. Bada bir seminer s\u0131ras\u0131nda veya \u201cbirka\u00e7 biradan sonra\u201d birisinin siyanamidin D\u00fcnya\u2019n\u0131n erken a\u015famalar\u0131nda var olmu\u015f olabilece\u011fi fikrini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015f oldu\u011fundan \u015f\u00fcpheleniyor.<\/p>\n
\u0130lgin\u00e7 bi\u00e7imde, deneylerin raporlar\u0131 tutulmu\u015f ve numunelerin saklanm\u0131\u015f olmas\u0131na kar\u015f\u0131n, Miller bunlar\u0131 asla analiz etmedi. 1960\u2019lar\u0131n sonunda, ba\u015fka ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar ilkel atmosferde mor \u00f6tesi \u0131\u015f\u0131nlar\u0131n metan\u0131 amonyakla reaksiyona sokarak siyanamit \u00fcretmi\u015f olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrd\u00fcler. Buna ra\u011fmen, Miller\u2019\u0131n deneyleri tekrarlanmam\u0131\u015ft\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc siyanamit aminoasit tepkimesini hafif asidik ortamlarda etkili bi\u00e7imde katalize eder (h\u0131zland\u0131r\u0131r), D\u00fcnya\u2019n\u0131n erken a\u015famalar\u0131n\u0131n ise n\u00f6tr veya bazik oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu.<\/p>\n
Al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k miras<\/strong><\/p>\n 1999\u2019da Miller \u015fiddetli bir fel\u00e7 ge\u00e7irdikten sonra Bada numuneleri devrald\u0131. Son \u00e7al\u0131\u015fmada, UCSD\u2019deki ve Georgia Teknoloji Enstit\u00fcs\u00fc\u2019nden meslekta\u015flar\u0131yla birlikte Bada numuneleri analiz etti ve 12 aminoasitle 10 dipeptid tan\u0131mland\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma 25 Haziran 2014\u2019te yay\u0131mland\u0131.<\/p>\n Siyanamidin, aminoasitleri sadece asidik ortamda polimerize etti\u011fi do\u011fruland\u0131ktan sonra, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar afallad\u0131lar. Daha sonra bu deneylerde aminoasitleri \u00fcreten Strecker sentezinin iki ara \u00fcr\u00fcne sahip oldu\u011funun fark\u0131na vard\u0131lar: bir aminonitril ve bir aminoasitamid. Bu ara \u00fcr\u00fcnleri reaksiyon kar\u0131\u015f\u0131m\u0131na eklediklerinde, reaksiyon hafif bazik ortamlarda m\u00fckemmel bi\u00e7imde ger\u00e7ekle\u015fti. Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lara g\u00f6re sonu\u00e7lar, aminoasitlerin peptitlere sadece asidik ko\u015fullarda polimerize olurken, ara elemanlar\u0131n bunu bazik ko\u015fullarda da ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyor.<\/p>\n Toplamda dipeptitlerin ve onlar\u0131n halkasal bi\u00e7imleri olan diketopiperazinlerin olu\u015fum miktar\u0131 yakla\u015f\u0131k y\u00fczde 10; ancak Bada\u2019ya g\u00f6re k\u00fc\u00e7\u00fck miktarda olmas\u0131na kar\u015f\u0131n, bu t\u00fcr kimyasallar bu i\u015fi ba\u015farabilirler. Bada tan\u0131mlad\u0131klar\u0131 kimyasallardan bir k\u0131sm\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklarda \u00e7e\u015fitli reaksiyonlara etkili kataliz\u00f6rl\u00fck yapabildiklerini s\u00f6yl\u00fcyor; \u201cBu y\u00fczden, bunlar (dipeptitlerin ve diketopiperazinler) basit n\u00fckleik asit-temelli kendini kopyalayabilen olu\u015fumlara ve sonu\u00e7 olarak ya\u015fam\u0131n k\u00f6kenine \u00f6nc\u00fcl\u00fck eden karma\u015f\u0131k molek\u00fcllerin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131na zemin haz\u0131rlam\u0131\u015f olabilirler\u201d diyor.<\/p>\n Kaliforniya \u00dcniversitesi, Santa Barbara\u2019dan Irene Chen de, \u201cStanley Miller\u2019in deneyinin bu yeniden hayat bulu\u015fu peptit sentezini destekleyen \u00e7evresel ko\u015fullar\u0131n s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 kayda de\u011fer \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015fletiyor. Bu deneyde peptit \u00fcreten ayn\u0131 mekanizmalar\u0131n farkl\u0131 ko\u015fullarda daha b\u00fcy\u00fck \u00fcr\u00fcnler \u00fcretebilecek \u015fekilde geli\u015ftirilmesi m\u00fcmk\u00fcn\u201d diye belirtiyor.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Miller\u2019in cans\u0131zdan canl\u0131l\u0131\u011fa ge\u00e7i\u015fi anlamak amac\u0131yla 60 y\u0131l \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131 deneyler yeniden analiz edildi. Sonu\u00e7lar ilk proteinlerin nas\u0131l olu\u015fabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Stanley Miller 1953\u2019de ilk aminoasitlerin D\u00fcnya y\u00fczeyinde nas\u0131l olu\u015fabilece\u011fini g\u00f6steren deneyiyle h\u0131zl\u0131 bir \u00fcne kavu\u015fmu\u015ftu, \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u015fam\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131ndaki ba\u015fl\u0131ca basamaklardan birisini \u00e7\u00f6z\u00fcme kavu\u015fturuyordu. Ancak cevaplanmam\u0131\u015f sorulardan birisi, bu aminoasitlerin ilk proteinlere nas\u0131l polimerle\u015fti\u011fiydi; yani […]<\/p>\n","protected":false},"author":601,"featured_media":25333,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[163,19],"tags":[684,992,991],"class_list":["post-12054","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-126-sayi","category-bilim-gundemi","tag-miller","tag-miller-deneyi","tag-stanley-miller"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t