\u0130nsan\u0131n kendi ger\u00e7e\u011finden ka\u00e7mas\u0131, ona ne kadar zarar verebilir? Ruhsal ac\u0131lar hak ettikleri muameleyi g\u00f6rmedi\u011finde, yani ruhsal ac\u0131 hakk\u0131yla \u00e7ekilmedi\u011finde nas\u0131l olur da bedensel ac\u0131ya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr?<\/p>\n
Alice Miller, bir psikanalist; ayn\u0131 zamanda felsefe, psikoloji ve sosyoloji e\u011fitimi de g\u00f6rm\u00fc\u015f bir yazar.\u00a0\u201c\u00dczerini \u00f6rtt\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz her \u015feyin alt\u0131nda kal\u0131r\u0131z,\u201d\u00a0<\/em>yaz\u0131yor\u00a0Beden Asla Yalan S\u00f6ylemez\u00a0<\/em>adl\u0131 kitab\u0131n\u0131n kapa\u011f\u0131nda. Sert bir \u00fcslubu var Miller\u2019\u0131n bana kal\u0131rsa. Okudu\u011funuz kelimeler g\u00f6zlerinizden girip, Miller\u2019\u0131n bahsetti\u011fi o \u00fcst\u00fcn\u00fc \u00f6rt\u00fcp de alt\u0131nda kald\u0131\u011f\u0131n\u0131z \u015feylere gidip dayan\u0131yor. Fena halde rahats\u0131z oluyorsunuz. \u00c7\u00fcnk\u00fc siz hala o \u015feylerin \u00fcst\u00fcn\u00fc \u00f6rtmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorsunuz var g\u00fcc\u00fcn\u00fczle. Su\u00e7larcas\u0131na yazm\u0131yorum bunlar\u0131. B\u00f6yle yap\u0131yorsunuz, b\u00f6yle yap\u0131yoruz. Hepimiz i\u00e7in tan\u0131d\u0131k durumlar. Miller\u2019\u0131 okumaya devam ettik\u00e7e daha da \u00e7ok g\u00fc\u00e7 harc\u0131yorsunuz direnmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken. Yoruluyorsunuz. San\u0131r\u0131m yoruldu\u011funuz an dokunuyor kelimeleri size. Belki de dokundu\u011fu i\u00e7in yoruluyorsunuzdur, ay\u0131rt etmek g\u00fc\u00e7. Sizdeki o \u00fcst\u00fc \u00f6rt\u00fcl\u00fc t\u00fcm \u015feylerinize dokunuyor. Dokundu mu, ac\u0131t\u0131yor Miller\u2019\u0131n s\u00f6zleri i\u00e7inizi. \u00d6nceki yaralara tekab\u00fcl ediyorlar. Sinirleniyorsunuz yer yer; yaralar\u0131n\u0131z ac\u0131d\u0131 diye. Oysa siz ne g\u00fczel g\u00f6mm\u00fc\u015ft\u00fcn\u00fcz o yaralar\u0131, hen\u00fcz iyile\u015fmeden! G\u00fczel g\u00fczel savunma mekanizmalar\u0131 kullanm\u0131\u015ft\u0131n\u0131z: ink\u00e2r etmi\u015ftiniz ac\u0131n\u0131z\u0131, yokmu\u015f gibi davranm\u0131\u015ft\u0131n\u0131z, unutmu\u015ftunuz, bast\u0131rm\u0131\u015ft\u0131n\u0131z\u2026 Ne l\u00fczumu vard\u0131 \u015fimdi hat\u0131rlaman\u0131n, hat\u0131rlad\u0131k\u00e7a belki ayn\u0131 belki o zamandan daha da fazla \u0131st\u0131rab\u0131 hissetmenin? Lakin okuduk\u00e7a siniriniz de yat\u0131\u015f\u0131yor. Miller yer yer kendi \u00f6rtt\u00fcklerinin de \u00fcst\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131yor kitapta. Bu iyi geliyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc hayatlar farkl\u0131 olsa da ac\u0131lar\u0131n ne kadar benzer; insanlar farkl\u0131 olsa da insan olman\u0131n ne kadar benzer \u00f6z\u00fc ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcyorsunuz sat\u0131r aralar\u0131nda. Alice de olsan\u0131z, Ay\u015fe de, Ahmet de\u2026 \u0130nsans\u0131n\u0131z i\u015fte; annenizin rahminde var oluyorsunuz, do\u011fuyorsunuz, ac\u0131yorsunuz, bast\u0131r\u0131yorsunuz, insanca ya\u015f\u0131yorsunuz neticede. \u201cNelerle ya\u015f\u0131yorsunuz asl\u0131nda?\u201d sorusuna bir\u00e7ok cevab\u0131 var Miller\u2019\u0131n. En ba\u015ftaysa, \u201cdayatmalarla ya\u015f\u0131yorsunuz\u201d diyor. Zorunluluklarla, gereklerle, laz\u0131mlarla, kurallarla, g\u00fcnahlarla\u2026<\/p>\n Size \u00e7ok yak\u0131n biriyle ilgili \u00e7ok \u00f6nemli \u015feyler bilip de ona s\u00f6yleyemedi\u011finiz oldu mu hi\u00e7? Bir t\u00fcrl\u00fc dilinizin varmad\u0131\u011f\u0131, d\u00f6nmedi\u011fi; ama bir bilse onun i\u00e7in pek \u00e7ok \u015feyin de\u011fi\u015fip d\u00f6n\u00fc\u015febilece\u011fini tahmin etti\u011finiz bir hal. Bedeninizin hali bu hal i\u015fte. Sizin t\u00fcm hakikatinizi bilen \u00e7\u00fcnk\u00fc o hakikati sizinle ya\u015fayan bir s\u0131rda\u015f bedeniniz size. Baz\u0131 hakikatlerin ac\u0131s\u0131ysa o kadar rahats\u0131z edici ki sizin i\u00e7in, unutuyorsunuz bu s\u0131rlar\u0131. S\u0131rda\u015f\u0131n\u0131zsa unutmuyor. Sizin unutman\u0131za tepkili, kendi kendine ta\u015f\u0131yam\u0131yor bu s\u0131rr\u0131. Dili yok sizin gibi; \u201cbak unuttun, bak bunlar vard\u0131, bunlar\u0131 ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131k, b\u00f6yle hissetmi\u015ftik, \u015f\u00f6yle yaralanm\u0131\u015ft\u0131k,\u201d diyemiyor kolayca. Ba\u015fka bir yol bulmal\u0131 sizinle konu\u015fmak i\u00e7in. O da kendi bildi\u011fi yol; fiziksel belirtiler. Kimi zaman a\u011fr\u0131lar, kimi zaman nefes daralmalar\u0131, kimi zaman halsizlik\u2026 Akl\u0131n\u0131za gelebilecek fiziksel belirtilerin hepsi. Bu y\u00fczdendir ki Miller bedeninize \u201chakikatinizin gardiyan\u0131\u201d diyor.<\/p>\n \u00c7arp\u0131c\u0131 \u00f6rneklere yer veriyor Alice Miller. \u00d6rne\u011fin sayfa 63\u2019te anlatmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 Proust\u2019un \u00f6yk\u00fcs\u00fc bunlardan biri. Ast\u0131m hastal\u0131\u011f\u0131 olan Proust\u2019un \u00f6l\u00fcm\u00fc, bir zat\u00fcrree n\u00f6beti ge\u00e7irip nefes alamamas\u0131, \u201cbo\u011fulmas\u0131\u201d ile olmu\u015ftu. Proust ger\u00e7ekten de \u201cbo\u011fuluyordu\u201d, \u00e7\u00fcnk\u00fc onu a\u015f\u0131r\u0131 denetleyen, ille de onun olmas\u0131n\u0131 istedi\u011fi \u015fekilde olmas\u0131n\u0131 bekleyen bask\u0131n bir annesi vard\u0131. \u00c7ocuk Proust annesinin sevgisini kaybetmekten o kadar \u00e7ok korkuyordu ki bu korku yeti\u015fkinli\u011finde de annesinin kendisi \u00fczerindeki h\u00e2kimiyeti ile y\u00fczle\u015fmesini engellemi\u015fti. Miller bu durumu \u015f\u00f6yle a\u00e7\u0131kl\u0131yor: \u201c\u2026\u00c7ok fazla hava (sevgi) soluyor ve o miktarda havay\u0131 (h\u00e2kimiyet) soluk olarak geri vermesine izin verilmiyor, yani, annesinin insan\u0131 i\u00e7ine \u00e7ekme, yutma talebine kar\u015f\u0131 gelemiyordu.\u201d\u00a0<\/em>Kitapta Proust\u2019un \u00e7ocuklu\u011funa, hatta do\u011fumundan hemen sonraki an\u0131lar\u0131na ve bu an\u0131lar\u0131n bedendeki izlerine yer veriliyor. Annesinin sevgisinden duydu\u011fu \u015f\u00fcpheyle ilgili an\u0131lar\u0131n\u0131 bedeninin ona \u201cast\u0131m\u201d ile nas\u0131l ele ald\u0131rtmaya \u00e7abalad\u0131\u011f\u0131 \u00e7ok g\u00fczel anlat\u0131l\u0131yor.<\/p>\n Ast\u0131ma b\u00f6yle bir g\u00f6zle bakmak belki \u00e7o\u011funuz i\u00e7in al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k. Benim i\u00e7in de b\u00f6yleydi, hastal\u0131klara yakla\u015f\u0131m\u0131m sanki onlar insan\u0131n ruhsall\u0131\u011f\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z ve insan\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda ondan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, d\u0131\u015far\u0131dan ona gelivermi\u015f \u015feylermi\u015f \u015feklindeydi. Ancak okuduk\u00e7a, dinledik\u00e7e, ele\u015ftirdik\u00e7e, tart\u0131\u015ft\u0131k\u00e7a bunun ruhsall\u0131ktan ba\u011f\u0131ms\u0131z olamayaca\u011f\u0131na a\u015fina oldum. Genetik alan\u0131nda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalara bir g\u00f6z att\u0131\u011f\u0131m\u0131zda da var\u0131lan noktan\u0131n, rahats\u0131zl\u0131klar\u0131n sadece tek bir sebep sonu\u00e7 ili\u015fkisi ve kesinlikten ibaret olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcyoruz. Bedensel, ruhsal ve \u00e7evresel etkile\u015fimlerin etkisi ve \u00e7ok say\u0131da olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 beraberinde getirmesi, bir yandan elle hesaplanamayacak kadar \u00e7ok de\u011fi\u015fken oldu\u011funu g\u00f6sterirken di\u011fer yandan mutlak determinizmi dayatmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fcleyici ve ilham verici. Caspi ve Moffitt (2006) makalelerinde genetik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ge\u00e7irdi\u011fi a\u015famalardan bahseder: \u0130lk \u00e7al\u0131\u015fmalar, tek bir genin ve o gendeki polimorfizmin belirli bir rahats\u0131zl\u0131\u011fa yol a\u00e7aca\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcncesi ile yap\u0131lm\u0131\u015f \u00e7al\u0131\u015fmalard\u0131. \u00d6rne\u011fin; serotonintransporter geninde k\u0131sa alel ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olanlar\u0131n nevrotik olacaklar\u0131 sav\u0131 gibi. Ancak \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 hem tutars\u0131zd\u0131 hem de a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fc\u00e7leri yeterli de\u011fildi. B\u00f6ylece rahats\u0131zl\u0131klar\u0131n tek bir gen ile de\u011fil; t\u00fcm genlerle ili\u015fkili olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcncesiyle ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar GWAS (Genome-wideassociationstudies) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131na kayd\u0131lar. Burada da i\u015fler pek istenildi\u011fi gibi gitmedi. Endofenotip yakla\u015f\u0131m\u0131 has\u0131l oldu. Nihayetinde ise \u201cgen \u00e7evre etkile\u015fimi\u201d denilen yakla\u015f\u0131mla ara\u015ft\u0131rmalar yap\u0131lmaya ba\u015fland\u0131. Bu yakla\u015f\u0131mla, insanlar\u0131n rahats\u0131zl\u0131klar\u0131nda \u00e7evresel etkenlerin de rol oynad\u0131\u011f\u0131, bu etkenlere verilen tepkilerde de insanlar\u0131n heterojenlik g\u00f6sterdi\u011fi yorumuna var\u0131ld\u0131. Burada bahsi ge\u00e7en \u201c\u00e7evresel etkenler\u201d yaln\u0131zca d\u0131\u015f\u0131m\u0131zda olup bitenleri de\u011fil, i\u00e7imizde olup bitenleri de kapsamakta. Ya da d\u0131\u015f\u0131m\u0131zda olup bitenleri bizim \u201ci\u00e7imize nas\u0131l ald\u0131\u011f\u0131m\u0131zla\u201d da ilgili. \u00d6yle ya; ayn\u0131 olay\u0131 ya\u015fayan iki insan\u0131n bu olayla ilgili hissettikleri farkl\u0131 olabiliyor. K\u0131saca, do\u011fumumuzdan itibaren ya\u015fad\u0131klar\u0131m\u0131z\u0131n (hatta art\u0131k do\u011fum \u00f6ncesinde ana rahmindeki ya\u015fam\u0131m\u0131z\u0131n da) bizim genlerimizle, bedenimizle, ruhsall\u0131\u011f\u0131m\u0131zla etkile\u015ferek bug\u00fcn var olan semptomlar\u0131m\u0131za yol a\u00e7abildi\u011fini biliyoruz. Bunu ister genetik- epigenetik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan, ister psikanalizden, ister kendi deneyimimizden bilelim, pek fark etmiyor bana kal\u0131rsa. Bilgiye ula\u015fman\u0131n pek \u00e7ok yolu var, her yolun kendi disiplini var. \u00d6nemli olan nokta, bilgiye ula\u015fma yolunda istek ve gayret; yan\u0131 s\u0131ra da bilgiye ula\u015fma yollar\u0131n\u0131 tan\u0131maya ve disiplinlerini kendi i\u00e7lerinde anlamaya emek vermek.<\/p>\n Psikanaliz i\u00e7in semptomun nas\u0131l bir \u015fey oldu\u011funa daha yak\u0131ndan bakacak olursak, \u00f6ncelikle her birey i\u00e7in ki\u015fiye has olma \u00f6zelli\u011fini ta\u015f\u0131mas\u0131 g\u00f6ze \u00e7arp\u0131yor. Lacanc\u0131 psikanalizde bu durum, \u201cjouissance\u201da dayan\u0131yor. T\u00fcrk\u00e7e\u2019ye \u201ckeyif, haz\u201d olarak \u00e7evrilebilen \u201cjouissance\u201d i\u00e7in bu kavramlar asl\u0131nda pek de yeterli de\u011fil. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu keyfin i\u00e7inde \u0131st\u0131rap da var. Evet, \u0131st\u0131rap \u00e7ekiyoruz ama bu \u0131st\u0131raptan keyif al\u0131yoruz; b\u00f6yle bir d\u00f6ng\u00fc. Her semptomumuzda, her korkumuzda, kayg\u0131m\u0131zda arzumuz da gizli. Bilin\u00e7li olarak fark\u0131nda de\u011filiz; ancak bilin\u00e7d\u0131\u015f\u0131m\u0131zdakilerin ac\u0131s\u0131ndan keyif al\u0131yoruz semptomlar\u0131m\u0131zla. Jacques Lacan semptomu belirleyenin ki\u015finin bilin\u00e7d\u0131\u015f\u0131 oldu\u011funu ve bu y\u00fczden semptomun her bir \u00f6znenin kendi bilin\u00e7d\u0131\u015f\u0131ndan keyif alma yolu oldu\u011funu s\u00f6yl\u00fcyor. \u0130\u015fte tam bu nedenle analitik \u00e7al\u0131\u015fmada semptom, yok edilmesi gereken bir \u015fey olmaktan \u00e7\u0131k\u0131yor. Bize \u00f6znenin bilin\u00e7d\u0131\u015f\u0131ndan haber verebilecek ve b\u00f6ylece \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lacak bu k\u0131ymeti ge\u00e7irmek, iyile\u015ftirmek ve yok etmek asl\u0131nda analitik \u00e7al\u0131\u015fma olana\u011f\u0131n\u0131 k\u0131s\u0131tlamak demek. Elimizdeki anahtar\u0131 kullanmay\u0131p da \u00e7\u00f6pe atarsak, kap\u0131y\u0131 a\u00e7may\u0131 kendimizden nas\u0131l bekleyebiliriz? Bu \u00e7er\u00e7evede semptom, t\u0131ptaki semptomdan \u00e7ok farkl\u0131d\u0131r demi\u015ftir \u00d6zg\u00fcr \u00d6\u011f\u00fctcen. T\u0131pta semptom ki\u015finin sa\u011fl\u0131kl\u0131 i\u015fleyi\u015fini bozan ve ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 gereken bir sorunken, psikanalizde semptomu ortadan kald\u0131r\u0131rsan\u0131z ki\u015finin \u00f6znelli\u011finden bihaber kal\u0131rs\u0131n\u0131z (\u00d6\u011f\u00fctcen, 2017).<\/p>\n Miller da kitapta bu sorunlara \u0131\u015f\u0131k tutmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor. Bedensel rahats\u0131zl\u0131klar\u0131m\u0131za bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131m\u0131z\u0131 de\u011fi\u015ftirmedi\u011fimiz m\u00fcddet\u00e7e kendi hakikatlerimizden uzak kalmaya devam edece\u011fiz. Bedenimizi dinlemek ve ona kulak vermek, bizi asl\u0131nda uzun s\u00fcredir bize uzak olan kendimiz ile tan\u0131\u015ft\u0131racak. Bize iyi gelecek olan, kendi hislerimizi bile hissetmemize izin verilmeyen bir d\u00fczende, ger\u00e7ek hissiyat\u0131m\u0131za ula\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015fmak ve o ger\u00e7ekli\u011fi kabul etmek. Ger\u00e7ekten sevmediklerimizi (\u00e7\u00fcnk\u00fc bizi ger\u00e7ekten sevmeyenleri) sevmeye zorland\u0131\u011f\u0131m\u0131z, h\u00fcrmette ve sevgide en ufak eksikte su\u00e7luluk hissetmemizin diretildi\u011fi, k\u00fclt\u00fcr, din, ahlak, emirler gibi gerek\u00e7elerle biz olmam\u0131za izin verilmeyen bir d\u00fcnyada kendi hakikatimizi oldu\u011fu gibi kabul etmenin \u015fifas\u0131na kafa yoruyor Miller kitap boyunca. Zira \u00e7ocukken ya\u015fad\u0131klar\u0131m\u0131z kendi(li\u011fi)mize \u015fefkatli bir kabul ile i\u015flenmedi\u011fi m\u00fcddet\u00e7e, a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131yla en dibe batmaya mecburdurlar. Bedenimiz bu en dibe batanlar\u0131 bize haber vermeye sorumlu g\u00f6r\u00fcyor kendini. Bir \u00e7ocuk, a\u011f\u0131r ve ac\u0131 verici \u015feyler ya\u015farken t\u00fcm bu zorluk i\u00e7inde ya\u015famaya devam edebiliyor. \u00c7ocukken zorluklar\u0131n i\u00e7inden ge\u00e7ebiliyoruz da, b\u00fcy\u00fcy\u00fcnce o zorluklar bizim i\u00e7imizden ge\u00e7emiyor! \u201cYeti\u015fkinlik,\u201d\u00a0<\/em>diyor Miller,\u00a0\u201chakikati art\u0131k ink\u00e2r etmemektir; bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ac\u0131lar\u0131 hissetmek, bedenin duygu seviyesinde hat\u0131rlad\u0131\u011f\u0131 hik\u00e2yeyi bilin\u00e7li olarak kabul etmek ve bast\u0131rmak yerine o hik\u00e2yeyi birle\u015ftirmek demektir\u201d.<\/em>(s. 91). Ac\u0131 \u00e7ekmi\u015f o \u00e7ocuk ka\u00e7 ya\u015f\u0131nda olursa olsun ancak bast\u0131rmay\u0131 terk edip kendi ger\u00e7e\u011fini kabul ederek i\u00e7inde ta\u015f\u0131yabildi\u011finde yeti\u015fkin oluyor. Buradan bak\u0131nca, ne \u00e7ok \u201c\u00e7ocuk\u201d var etraf\u0131m\u0131zda ve ne \u00e7ocukluklar\u0131m\u0131z var kendimizde!<\/p>\n Yoksa \u00e7ocuklar\u0131 pek de sevimli bulmuyor musunuz? Belki de i\u00e7inizdeki \u00e7ocu\u011fun ger\u00e7ekleridir as\u0131l sevimsiz olan.<\/p>\n Kaynaklar:<\/strong><\/p>\n Miller, A. (2015).\u00a0Beden asla yalan s\u00f6ylemez\u00a0<\/em>(7. Bask\u0131).(C. Dansuk, \u00c7ev.). \u0130stanbul, Okuyan us.<\/p>\n Caspi, A.,&Moffitt, T. E. (2006). Gene-environmentinteractions in psychiatry: joining forces with neuroscience.\u00a0Nature reviews. Neuroscience<\/em>,\u00a07<\/em>(7), 583.<\/p>\n \u00d6\u011f\u00fctcen, \u00d6. (2017). Nevroz, psikoz ve sapk\u0131nl\u0131k hala bize yeterli mi?\u00a0Simgesel Psikanaliz Dergisi\u00a0<\/em>(1), 73-83.<\/p>\n – Beden Asla Yalan S\u00f6ylemez, Alice Miller, \u00c7ev. Cihan Dansuk, Okuyan Us Yay\u0131nlar\u0131, 2015, 224 s.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u0130nsan\u0131n kendi ger\u00e7e\u011finden ka\u00e7mas\u0131, ona ne kadar zarar verebilir? Ruhsal ac\u0131lar hak ettikleri muameleyi g\u00f6rmedi\u011finde, yani ruhsal ac\u0131 hakk\u0131yla \u00e7ekilmedi\u011finde nas\u0131l olur da bedensel ac\u0131ya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr? Alice Miller, bir psikanalist; ayn\u0131 zamanda felsefe, psikoloji ve sosyoloji e\u011fitimi de g\u00f6rm\u00fc\u015f bir yazar.\u00a0\u201c\u00dczerini \u00f6rtt\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz her \u015feyin alt\u0131nda kal\u0131r\u0131z,\u201d\u00a0yaz\u0131yor\u00a0Beden Asla Yalan S\u00f6ylemez\u00a0adl\u0131 kitab\u0131n\u0131n kapa\u011f\u0131nda. Sert bir \u00fcslubu var […]<\/p>\n","protected":false},"author":877,"featured_media":13087,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[1130,513],"tags":[1150,210,1151],"class_list":["post-13086","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-164-sayi","category-kitapcil","tag-beden","tag-kitap","tag-psikanaliz"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13086","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/877"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13086"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13086\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13087"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13086"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13086"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13086"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}