Yarat\u0131l\u0131\u015f\u00e7\u0131 safsatalar\u0131n evrim teorisine dair kimi bulgular\u0131 \u00e7arp\u0131tmaya d\u00f6n\u00fck gayretleri bilinmektedir. Endosimbiyoz tezi ge\u00e7ersizdir diyerek bu safsatalar\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmeye devam eden yarat\u0131l\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n iddias\u0131n\u0131 N\u0131vart Ta\u015f\u00e7\u0131 yan\u0131tlad\u0131.<\/p>\n
\u0130DD\u0130A: Endosimbiyoz tezi ge\u00e7ersizdir<\/strong><\/p>\n YANIT: Endosimbiyoz (ortakya\u015fam) tezini destekleyen bulgular vard\u0131r<\/strong><\/p>\n \u201cEndosimbiosis tezi ge\u00e7ersizdir.\u201d Endosimbiyoz kuram\u0131na g\u00f6re \u00f6karyot (genetik materyalin yani DNA\u2019n\u0131n \u00e7ekirdek i\u00e7inde bulundu\u011fu) h\u00fccrelerde bulunan 3 yap\u0131 (organel), bakteriyel simbiyontlardan (ortakya\u015farlardan) t\u00fcremi\u015ftir. Bunlar, h\u00fccre hareketini sa\u011flayan undulipod, enerji d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc sa\u011flayan mitokondri ve fotosentezi sa\u011flayan plas\u00adtidlerdir. Endosimbiyoz kuram\u0131n\u0131n \u00f6nemli destek\u00e7ilerinden Lynn Margulis\u2019ten al\u0131nt\u0131lanan bu metin, kendisinin konuyla il\u00adgili g\u00f6r\u00fc\u015flerini, g\u00fcncel bilgiler \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda ele almaktad\u0131r. Nitekim, farkl\u0131 t\u00fcrlere ait en az iki organizman\u0131n s\u00fcrekli fiziksel etkile\u015fim ve ya\u015farkalmaya dair ihtiya\u00e7larla a\u00e7\u0131klanabilecek kaynak payla\u00ad\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n, e\u015fg\u00fcd\u00fcml\u00fc-evrimi tetiklemesi ve \u201ctek\u201d bir organiz\u00adma halini almalar\u0131, yani simbiyozis, do\u011fada \u00e7e\u015fitli d\u00fczeylerde \u00f6rneklerini bulabilece\u011fimiz bir s\u00fcre\u00e7tir.<\/p>\n Heterotrofik organizmalar\u0131n (enerjilerini, ye\u015fil bitkilerin sentezledi\u011fi karbonhidratlar\u0131 y\u0131karak elde eden h\u00fccrelerdir) yedi\u011fi fakat sindiremedi\u011fi fotosentetik organizma ile birlikte heterotrofik organizmalar aras\u0131ndaki bu t\u00fcr birliktelikler, kimileri do\u011frudan bitki h\u00fccresinde meydana gelen, alg-plastid hareket etmesi simbiyotik ya\u015fama dair \u00e7okh\u00fccreliler d\u00fczeyinde ipu\u00e7lar\u0131 sunar. S\u00f6z gelimi, tatl\u0131 sularda ya\u015fayan Hydra viridis bu t\u00fcr canl\u0131lara iyi bir \u00f6rnektir. Bu ye\u015fil hidran\u0131n v\u00fccudunun i\u00e7 y\u00fc\u00adzeyi (endodermal tabakas\u0131) Chlorella olarak bilinen bir ye\u015fil alg t\u00fcr\u00fcyle kapl\u0131d\u0131r. Kimyasallara ve y\u00fcksek dalga boyunda \u0131\u015f\u0131\u011fa maruz b\u0131rak\u0131lan Hydra viridis, Chlorella\u2019s\u0131n\u0131 kaybeder. Deneysel yollarla beyazla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, besinsiz b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f ve karanl\u0131\u011fa yerle\u015f\u00adtirilmi\u015f hidra \u00e7ok ge\u00e7meden \u00f6lecektir. Ayn\u0131 durum ye\u015fil rengini koruyan hidra veya rengini yitirmi\u015f ve g\u00fcne\u015fte b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f hidra i\u00e7in de ge\u00e7erlidir. Di\u011fer yandan besinsiz b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f ye\u015fil hidra, \u0131\u015f\u0131k g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc m\u00fcddet\u00e7e 3-4 ay ya\u015famaya devam eder. Nitekim, besin olarak Chlorella verilen beyaz hidra, bir s\u00fcre sonra ye\u00adniden \u201cye\u015fillenir\u201d; zira, Chlorella sindirelemeyecek, fakat or\u00adtakya\u015far halinde v\u00fccudunun i\u00e7 k\u0131sm\u0131na yerle\u015ferek fotosentez yoluyla hidran\u0131n beslenmesini sa\u011flayacakt\u0131r. Fotosentetik ve \u00adsimbiyoz modelleridir.<\/p>\n Bu ili\u015fkinin izlerini tekh\u00fccreliler aras\u0131nda g\u00f6zlemek, dolayl\u0131 yollardan ve \u00e7\u0131kar\u0131mlardan hareket ederek de olsa, m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. \u00d6karyot h\u00fccrelerden evvel yery\u00fcz\u00fcn\u00fc dolduran ve metabolik \u00e7e\u015fitlilik konusunda herhangi bir di\u011fer canl\u0131 t\u00fcr\u00fcnden \u00e7ok da\u00adha yetkin olan -dolay\u0131s\u0131yla her ko\u015fulda ya\u015fayabilen- bakteriler, simbiyotik ili\u015fkilerin izini s\u00fcrme konusunda harika bir zemin sunar. Bu noktada ele al\u0131nabilecek \u00f6rneklerden ikisi, az \u00f6nce s\u00f6z edilen plastid ve ilgin\u00e7 \u00f6zellikleri sayesinde nispeten pop\u00fcler bir organel olan, \u201cmitokondridir\u201d. B\u00fcy\u00fckl\u00fck ve \u015fekil bak\u0131m\u0131ndan bakterilerle olan benzerlikleri; \u00e7ekirdek yerine sitoplazmada, \u00fcstelik h\u00fccrenin di\u011fer k\u0131s\u0131mlar\u0131na g\u00f6re farkl\u0131 \u015fekilde ve zaman\u00adlarda \u00e7o\u011fal\u0131yor olmalar\u0131; mitokondri \u00fczerindeki genlerin, g\u00fc\u00adn\u00fcm\u00fczde kendi ba\u015f\u0131na ya\u015fayan ve oksijen soluyan bakterilerin genleriyle g\u00f6sterdi\u011fi \u00e7arp\u0131c\u0131 benzerlikler, ortakya\u015fama kat\u0131lan bakterilerin b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 ipu\u00e7lar\u0131 olarak okunabilir.<\/p>\n Asl\u0131nda mitokondrilerin endosimbiyozu hipotezinin orta\u00adya at\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00fczerinden bir as\u0131r ge\u00e7ti. \u00d6te yandan organel genomunun ke\u015ffi, mitokondrinin evrimsel ge\u00e7mi\u015fi hakk\u0131nda endosimbiyozu daha net bir yere oturttu. Mitokondrilere ait gen dizilerinin belirlenmesiyle, varsay\u0131msal atan\u0131n kimli\u011fini de art\u0131k biliyoruz: Proteobakteriler. Ara\u015ft\u0131rmalar, zorunlu h\u00fccre i\u00e7i parazitleri i\u00e7eren bir altgruba sahip proteobakterilerin \u03b1 zar\u0131n olu\u015fturulmas\u0131 i\u00e7in molek\u00fclleri y\u00f6nlendiren arac\u0131lar olarak g\u00f6rev yaparlar. G\u00fcn\u00fcm\u00fczdeki \u00e7o\u011fu biyolog gibi Cavalier-Smith de, \u00e7e\u015fitli bakteri t\u00fcrlerinin \u00f6karyotik h\u00fccrelerin atalar\u0131 taraf\u0131ndan h\u00fccre i\u00e7ine al\u0131n\u0131p h\u00fccre yap\u0131s\u0131na yerle\u015fmesini, nihayetinde h\u00fccre i\u00e7in ya\u015famsal olan organellere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcklerini \u00f6ne s\u00fcren 19. y\u00fczy\u0131l d\u00fc\u015f\u00fcncesine kat\u0131l\u0131r. Tekh\u00fccreli canl\u0131larla yapt\u0131\u011f\u0131 altgrubunun, mitokondrilerin bilinen en yak\u0131n bakteriyel ak\u00adrabalar\u0131 oldu\u011funu kesin bir \u015fekilde ortaya koyuyor. \u0130lk defa suda, oksijensiz ko\u015fullarda ortaya \u00e7\u0131kan bakterilerin, zamanla hareketlilik, fermantasyon, solunum, fotosentez gibi bir dizi me\u00adtabolik yetenek kazand\u0131klar\u0131 kabul edilmektedir. G\u00fcn\u00fcm\u00fczden 2-3 milyon y\u0131l evvel, fotosentetik siyanobakterilerin metabolik tepkimeleri sayesinde atmosferdeki oksijen deri\u015fiminin y\u00fcksel\u00addi\u011fini, bu ge\u00e7i\u015fle beraber oksijensiz (anaerobik) solunum yapan organizmalar ile bug\u00fcnk\u00fc \u00f6karyot h\u00fccrelerin atalar\u0131 aras\u0131nda mutualist simbiyotik ya\u015fam i\u00e7in gerekli zeminin olu\u015ftu\u011fu d\u00fc\u00ad\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Mitokondri – \u03b1-proteobakteri ili\u015fkisinin bir benzeri, Prochloron t\u00fcr\u00fc fotosentetik bakteri ile serbest ya\u015fayan bir ye\u015fil alg t\u00fcr\u00fc olan Codium aras\u0131nda tespit edilmi\u015ftir. Klorop\u00adlast\u0131n zar yap\u0131s\u0131 ile organel i\u00e7indeki DNA, RNA ve ribozomlar, baz\u0131 serbest ya\u015fayan bakteriler ile b\u00fcy\u00fck benzerlikler g\u00f6ster\u00admektedir. Ara\u015ft\u0131rmalar klorofil \u03b1 ve klorofil \u03b2 pigmentlerine sahip Prochloron\u2019un bu anlamda bitki plastidlerinin en yak\u0131n atas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Asl\u0131nda Prochloron ile kloroplast ara\u00ads\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131k, Prochloron\u2019da bir h\u00fccre duvar\u0131 bulunmas\u0131ndan \u00f6teye gitmez. H\u00fccresel madde al\u0131\u015fveri\u015finin m\u00fcmk\u00fcn k\u0131l\u0131nmas\u0131 i\u00e7in bu duvar\u0131n kaybedilmi\u015f olmas\u0131 kuvvetle muhtemeldir. Bu g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc destekleyen evrimsel biyoloji uzman\u0131 Thomas Cavali\u00ader-Smith de, karma\u015f\u0131k h\u00fccre zarlar\u0131n\u0131n evrimi konusunda ilgi \u00e7ekici baz\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015fler ortaya atm\u0131\u015ft\u0131r. Buna g\u00f6re uygun ko\u015fullarda, do\u011fru ya\u011f molek\u00fcllerinin varl\u0131\u011f\u0131nda basit zarlar kendili\u011finden meydana gelebilir, fakat g\u00fcn\u00fcm\u00fcz canl\u0131lar\u0131ndaki protein i\u00e7eren zarlar bunu yapamaz. Biyolojik evrimin ba\u015flar\u0131nda zarlar kendi kendilerine toplanma \u00f6zelli\u011fini yitirmi\u015f, yap\u0131sal kal\u0131t\u0131m sistem\u00adlerine d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015flerdir. Mevcut proteinler ile ya\u011flar, ayn\u0131 t\u00fcr \u00ad\u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, \u00f6nceden bakteri olan bu organellerin zarlar\u0131n\u0131n temel yap\u0131s\u0131 ve i\u00e7eri\u011finin korundu\u011fu ve kimi bakterilerle ayn\u0131 oldu\u011fu sonucuna ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n Sonu\u00e7 olarak Lynn Margulis\u2019in ifadesiyle do\u011fa, \u201cg\u00f6z\u00fcn\u00fc kan b\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015f\u201d olsa da, bireysel ac\u0131lara kimi zaman kay\u0131ts\u0131z kalsa da, birbirinden \u00e7ok farkl\u0131 ya\u015fam bi\u00e7imlerinin tedirgin dayan\u0131\u015fmas\u0131 olarak ba\u015flayan ortakya\u015fam\u0131n, en b\u00fcy\u00fck evrimsel yenili\u011fin k\u00f6\u00adkenini g\u00f6sterebilece\u011fi ger\u00e7e\u011fini \u00f6rtbas edemez. Bunu g\u00f6r\u00fcn\u00fcr olmaktan \u00e7\u0131karan anlay\u0131\u015f, yarat\u0131l\u0131\u015f d\u00fc\u015f\u00fcncesinin iddia niteli\u011fi ta\u015f\u0131mak \u015f\u00f6yle dursun, olsa olsa inan\u00e7 diyebilece\u011fimiz savunular\u0131 de\u011fil, bilim d\u00fcnyas\u0131nda son 50 y\u0131ld\u0131r h\u00e2kimiyet kazanan (fakat art\u0131k ge\u00e7erlili\u011fini yitirmeye y\u00fcz tutan) gen kal\u0131t\u0131m\u0131 merkezli evrim anlay\u0131\u015f\u0131d\u0131r.<\/p>\n KAYNAKLAR<\/strong><\/p>\n 1) Lynn Margulis, Ortakya\u015fam Gezegeni: Evrime Yeni Bir Bak\u0131\u015f, Varl\u0131k Yay\u0131nlar\u0131, \u0130stanbul, 2001.<\/p>\n 2) Environmetal Evolution: Effects of the Origin and Evolution of Life on Planet Earth, edited by Lynn Margulis and Lorraine Olendzenski, MIT Press, Cambridge, 1994.<\/p>\n Kaynak:<\/strong> Harun Yahya Safsatas\u0131 ve Evrim Ger\u00e7e\u011fi, Bilim ve Gelecek Kitapl\u0131\u011f\u0131, \u015eubat 2009, 2.Bask\u0131, s.210-213<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Yarat\u0131l\u0131\u015f\u00e7\u0131 safsatalar\u0131n evrim teorisine dair kimi bulgular\u0131 \u00e7arp\u0131tmaya d\u00f6n\u00fck gayretleri bilinmektedir. Endosimbiyoz tezi ge\u00e7ersizdir diyerek bu safsatalar\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmeye devam eden yarat\u0131l\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n iddias\u0131n\u0131 N\u0131vart Ta\u015f\u00e7\u0131 yan\u0131tlad\u0131. \u0130DD\u0130A: Endosimbiyoz tezi ge\u00e7ersizdir YANIT: Endosimbiyoz (ortakya\u015fam) tezini destekleyen bulgular vard\u0131r \u201cEndosimbiosis tezi ge\u00e7ersizdir.\u201d (Harun Yahya, Yarat\u0131l\u0131\u015f Atlas\u0131 2, s.731) Endosimbiyoz kuram\u0131na g\u00f6re \u00f6karyot (genetik materyalin yani DNA\u2019n\u0131n \u00e7ekirdek i\u00e7inde […]<\/p>\n","protected":false},"author":429,"featured_media":38873,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[493,482,5637,200,292,5638,5639],"class_list":["post-38872","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bilim-gundemi","tag-bakteri","tag-bilim","tag-endosimbiyoz","tag-evrim","tag-genetik","tag-okaryot","tag-simbiyont"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38872","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/429"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=38872"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38872\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38873"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=38872"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=38872"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=38872"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n(Harun Yahya, Yarat\u0131l\u0131\u015f Atlas\u0131 2, s.731)<\/em><\/p>\n