Kaliforniya \u00dcniversitesi\u2019nde sinir bilimi ve psikoloji bilimi ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131, ger\u00e7ekle\u015ftirdikleri deneyle \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 farenin haf\u0131zas\u0131ndan belirli an\u0131lar\u0131 silebilmek i\u00e7in kulland\u0131lar. Bu deneyle, beynin farkl\u0131 noktalar\u0131n\u0131n epizodik (olayl\u0131) an\u0131lar\u0131 geri elde edebilmek i\u00e7in beraber nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131na dair basit bir teoriyi de ispatlam\u0131\u015f oldular.<\/p>\n
Optogenetik, Stanford \u00dcniversitesi\u2019nden Karl Disseroth taraf\u0131ndan sinir h\u00fccrelerinin \u0131\u015f\u0131k ve lazer teknolojisiyle incelenmesini ara\u015ft\u0131ran yeni bir y\u00f6ntem. Optogenetik y\u00f6ntemi, beyin fonksiyonlar\u0131n\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in standart bir metot olma yolunda ilerlemektedir.<\/p>\n
Kazumasa Tanaka, Brian Wiltgen ve UC Davis\u2019teki meslekta\u015flar\u0131 bu tekni\u011fi uzun s\u00fcredir bilim d\u00fcnyas\u0131nda merak edilen silinen an\u0131lar\u0131n tekrar elde edilmesi fikri i\u00e7in uygulad\u0131lar. Wiltgen, yakla\u015f\u0131k 40 y\u0131ld\u0131r bu alanda \u00e7al\u0131\u015fan biliminsanlar\u0131n\u0131n serebral korteks ve hipokamp\u00fcs aras\u0131nda koordineli bir faaliyet gerektiren, silinen epizodik an\u0131lar\u0131n (belirli yer ve olaylar\u0131 i\u00e7eren hat\u0131ralar) tekrar kazan\u0131lmas\u0131 fikrini teorile\u015ftirdiklerini belirtiyor.<\/p>\n
Wiltgen, teorinin an\u0131lar\u0131n canland\u0131r\u0131lmas\u0131 esnas\u0131nda korteks ve hipokamp\u00fcs aras\u0131ndaki aktivitenin yeniden \u00fcretildi\u011fini, yeniden \u00fcretilen bu yap\u0131n\u0131n olaylar\u0131 hat\u0131rlamaya yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu s\u00f6yledi\u011fini belirtiyor. Hipokamp\u00fcs\u00fcn zarar g\u00f6rmesi halinde hastalar on y\u0131llara ait an\u0131lar\u0131n\u0131 kaybedebilirler. Optogenetik y\u00f6nteminin ke\u015ffedilmesine kadar, bu teorinin test edilmesi olduk\u00e7a zordu.<\/p>\n
Wiltgen ve Tanaka sinir h\u00fccrelerinin aktif olabilmesi i\u00e7in, geneti\u011fiyle oynanm\u0131\u015f bir fare kulland\u0131lar. Deney s\u0131ras\u0131nda, protein molek\u00fcl\u00fc \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n h\u00fccreler taraf\u0131ndan kapat\u0131lmas\u0131 ile fark edilmektedir. B\u00f6ylelikle her iki ara\u015ft\u0131rmac\u0131 da, \u00f6\u011frenme ve an\u0131lar\u0131n tekrar canland\u0131r\u0131lmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda korteks ve hipokamp\u00fcste hangi sinir h\u00fccrelerinin aktif oldu\u011funu fiber optik kablodan \u00e7\u0131kan \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n s\u00f6nd\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc h\u00fccreleri takip ederek g\u00f6zlemlediler.<\/p>\n
Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar fareleri az miktarda elektrik \u015fokuna maruz b\u0131rakt\u0131klar\u0131 yere yerle\u015ftirerek e\u011fittiler. Normal olarak yeni bir ortama b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f fareler, \u00e7evrelerini koklayarak tan\u0131maya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Fakat daha \u00f6nceden elektrik \u015fokuna maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131klar\u0131 yere konulan fareler, hareketsiz kald\u0131lar.<\/p>\n
Tanaka ve Wiltgen, \u00f6\u011frenme s\u0131ras\u0131nda h\u00fccreleri etiketleyebileceklerini ve haf\u0131zan\u0131n canlanmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda yeniden aktif hale gelece\u011fini g\u00f6stermi\u015f oldular. Deney s\u0131ras\u0131nda hipokamp\u00fcste yer alan belirli sinir h\u00fccrelerinin kapat\u0131lmas\u0131n\u0131 ve farenin ho\u015f olmayan an\u0131lar\u0131n\u0131 unutmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131lar. Ayn\u0131 zamanda hipokamp\u00fcste yer alan h\u00fccrelerin kapat\u0131lmas\u0131n\u0131n an\u0131lar\u0131n canland\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 etkilemedi\u011fini kan\u0131tlad\u0131lar.<\/p>\n
Wiltgen, an\u0131lar\u0131n canland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u015flemini korteksin tek ba\u015f\u0131na yapamayaca\u011f\u0131n\u0131 hipokamp\u00fcsten gelecek girdilere ihtiyac\u0131 oldu\u011funu ekliyor. Ayn\u0131 zamanda bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kendi alanlar\u0131nda yap\u0131lm\u0131\u015f en \u00f6nemli kabullerden biri oldu\u011funu, Kazu\u2019nun verilerinin do\u011fru sonucunu veren ilk kan\u0131t oldu\u011funu belirtiyor.<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fman\u0131n sonucunda, kortekste yer alan \u00f6zel h\u00fccrelerin amigdala olarak bilinen beynin duygu ve so\u011fuk cevap gibi b\u00f6lgelerini y\u00f6neten b\u00f6l\u00fcm\u00fcyle nas\u0131l bir ba\u011flant\u0131 kurdu\u011fu anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f olacak.<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fmaya, Aleksandr Pevzner, Anahita Hamidi, Yuki Nakazawa ve Jalina Graham yard\u0131mc\u0131 ara\u015ft\u0131rmac\u0131 yazar olarak kat\u0131l\u0131yorlar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kaliforniya \u00dcniversitesi\u2019nde sinir bilimi ve psikoloji bilimi ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131, ger\u00e7ekle\u015ftirdikleri deneyle \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 farenin haf\u0131zas\u0131ndan belirli an\u0131lar\u0131 silebilmek i\u00e7in kulland\u0131lar. Bu deneyle, beynin farkl\u0131 noktalar\u0131n\u0131n epizodik (olayl\u0131) an\u0131lar\u0131 geri elde edebilmek i\u00e7in beraber nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131na dair basit bir teoriyi de ispatlam\u0131\u015f oldular. Optogenetik, Stanford \u00dcniversitesi\u2019nden Karl Disseroth taraf\u0131ndan sinir h\u00fccrelerinin \u0131\u015f\u0131k ve lazer teknolojisiyle incelenmesini ara\u015ft\u0131ran yeni […]<\/p>\n","protected":false},"author":850,"featured_media":13305,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[166,19,35,36],"tags":[254,366,495],"class_list":["post-616","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-129-sayi","category-bilim-gundemi","category-noroloji","category-psikoloji","tag-beyin","tag-psikoloji","tag-sinirbilim"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t