{"id":9811,"date":"2011-03-01T17:25:08","date_gmt":"2011-03-01T15:25:08","guid":{"rendered":"http:\/\/109.232.216.219\/~bilimvegelecek\/?p=9811"},"modified":"2017-05-21T17:42:12","modified_gmt":"2017-05-21T14:42:12","slug":"su-piresi-genomundaki-surprizler","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bilimvegelecek.com.tr\/index.php\/2011\/03\/01\/su-piresi-genomundaki-surprizler","title":{"rendered":"Su piresi genomundaki s\u00fcrprizler"},"content":{"rendered":"

Haz\u0131rlayanlar:<\/strong><\/p>\n

Mehmet Somel<\/strong> (Hesaplamal\u0131 Biyoloji Enstit\u00fcs\u00fc-PICB, \u015eanghay, \u00c7HC)<\/p>\n

Tutku Aykanat<\/strong> (Windsor \u00dcniversitesi, Kanada)<\/p>\n

Onur Sakarya<\/strong> (Life Technologies, Foster City, Kaliforniya, ABD)<\/p>\n

Uzay Sezen<\/strong> (Georgia \u00dcniversitesi, Georgia, ABD)<\/p>\n

Su pireleri \u0131stakoz ve karideslerin c\u00fcce akrabalar\u0131 olan saydam kabuklulard\u0131r. Latince isimleri Daphnia<\/em> (Defne) olan bu hayvanlar\u0131n boylar\u0131 1 ila 5 mm aras\u0131nda de\u011fi\u015fir. Su pireleri asl\u0131nda \u00e7evremizde s\u0131k\u00e7a rastlanan bir t\u00fcrd\u00fcr. D\u00fcnyan\u0131n her taraf\u0131nda, parklardaki havuzlardan b\u00fcy\u00fck g\u00f6llere kadar her t\u00fcrl\u00fc su birikintisinde ya\u015farlar, mikroskobik hayvan ve yosunlar\u0131 yiyerek beslenirler.<\/p>\n

Su pirelerinin \u00e7ok say\u0131da \u00f6zelli\u011fi onlar\u0131 deneylerde kullanmaya m\u00fcsait k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. K\u00fc\u00e7\u00fck olmalar\u0131 ve h\u0131zl\u0131 \u00fcremeleri, laboratuarda kolayca bar\u0131nd\u0131r\u0131p farkl\u0131 ko\u015fullara tepkilerini \u00f6l\u00e7meye ve nesiller boyu g\u00f6zlem gerektiren evrimsel de\u011fi\u015fimleri k\u0131sa s\u00fcrelerde g\u00f6zlemlemeye olanak verir. Su pireleri ayr\u0131ca, her bir bireyin \u00e7evredeki de\u011fi\u015fimlere kar\u015f\u0131 ani tepkiler verme, \u00f6rne\u011fin v\u00fccutlar\u0131n\u0131 yeni \u015fekillere sokma yetenekleriyle de tan\u0131n\u0131rlar. Bu \u00f6zellikler, su pirelerini biyoloji ve ekolojinin ba\u015fl\u0131ca model organizmalar\u0131 aras\u0131na sokmu\u015ftur. Bu yaz\u0131da da, su pireleriyle yap\u0131lan baz\u0131 g\u00fcncel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tan\u0131taca\u011f\u0131z.<\/p>\n

 <\/p>\n

40 y\u0131l boyunca parazitle birlikte evrim<\/em><\/strong><\/p>\n

Son y\u0131llarda su pireleri kullan\u0131larak yap\u0131lan en \u00e7arp\u0131c\u0131 ara\u015ft\u0131rmalardan biri, su pirelerinin ve onlar\u0131n i\u00e7inde \u00fcreyen bir t\u00fcr parazitin birlikte evrimlerini (e\u015f-evrimlerini) belgeleyen bir \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r (http:\/\/www.nature.com\/nature\/journal\/v450\/n7171\/full\/nature06291.html). Bu \u00e7al\u0131\u015fmada bilimciler, bir g\u00f6l\u00fcn farkl\u0131 y\u0131llara ait katmanlar\u0131n\u0131 kazarak, \u2018uykuya yatm\u0131\u015f\u2019 (diyapoz halindeki) su piresi yumurtalar\u0131n\u0131 ve ayn\u0131 d\u00f6nemlere ait parazitleri \u00e7\u0131kard\u0131lar. Laboratuvarda bu yumurtalardan su pireleri \u00fcrettiler. Bunlar\u0131 kullanarak, farkl\u0131 d\u00f6nemlere ait su pirelerinin, \u00f6nceki ve sonraki d\u00f6nemlere ait parazitlerden nas\u0131l etkilendi\u011fini incelediler.<\/p>\n

Sonu\u00e7lar, su piresi pop\u00fclasyonunda parazitlere kar\u015f\u0131 birka\u00e7 y\u0131l i\u00e7inde dahi diren\u00e7 evrilebildi\u011fini g\u00f6sterdi. \u00d6rne\u011fin 1980\u2019e ait parazitler 1980 y\u0131l\u0131n\u0131n pirelerini hasta ederken, 1982\u2019nin su pirelerini etkileyememekteydi. Buna kar\u015f\u0131n parazitler de nesiller boyu evrilerek su pirelerini hasta edecek yeni \u00f6zellikler geli\u015ftirmi\u015flerdi. 39 y\u0131ll\u0131k bir kesitte parazit ile kona\u011f\u0131n \u2018kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 m\u00fccadelesi\u2019 durmaks\u0131z\u0131n devam etmi\u015fti.<\/p>\n

 <\/p>\n

Yaz\u0131n e\u015feysiz, k\u0131\u015fa do\u011fru e\u015feyli \u00fcreme<\/em><\/strong><\/p>\n

Su pirelerinin model olarak kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 alanlardan biri de \u00fcreme bi\u00e7imi ara\u015ft\u0131rmalar\u0131d\u0131r. Su pirelerinin ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcleri ilgin\u00e7tir. \u00c7o\u011fu zaman di\u015filer erkeksiz \u00fcrer ve kendi klonlar\u0131 (genetik kopyalar\u0131) olan yeni di\u015filer \u00fcretirler. Klonlanmak, e\u015feyli \u00fcremeye g\u00f6re \u00e7ok daha az maliyetli bir y\u00f6ntemdir; birey, e\u015f bulmak ve \u00e7iftle\u015fmek zorunda de\u011fildir. Sadece di\u015fi \u00fcreterek (\u00fcreme yetisi olmayan) erkek i\u00e7in enerji harcamaz. Ayr\u0131ca yavrular anneyle ayn\u0131 genetik yap\u0131ya sahip oldu\u011fundan, e\u011fer anne \u00e7evresine uyumlu \u00f6zelliklere sahipse, \u00e7evre de de\u011fi\u015fmiyorsa, yavrular da anne kadar \u00e7evreye uyumlu olacaklard\u0131r.<\/p>\n

Ancak ya\u015fam ko\u015fullar\u0131 zorla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda, \u00f6rne\u011fin besin kaynaklar\u0131 azald\u0131\u011f\u0131nda, havalar so\u011fumaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda veya t\u00fcr i\u00e7i hayatta kalma m\u00fccadelesi k\u0131z\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131nda durum de\u011fi\u015fir. Bu ko\u015fullarda di\u015fi su pireleri bir miktar erkek \u00fcretirler (di\u015fi su pireleri yavrular\u0131n\u0131n cinsiyetini kendileri belirlerler), akabinde di\u015filer bu erkeklerle \u00e7iftle\u015fir.<\/p>\n

E\u015feyli \u00fcreme (seks) sonucunda erkek ve di\u015finin genleri kar\u0131l\u0131r ve sonraki nesil yeni gen kombinasyonlar\u0131ndan olu\u015fur.<\/p>\n

Zorlu \u015fartlarda klonlamadan vazge\u00e7ip e\u015feyli \u00fcremeye ge\u00e7mek \u00e7ok say\u0131da hayvan\u0131n ba\u015fvurdu\u011fu bir taktiktir. Bu sayede yeni nesillerde \u00e7e\u015fitlilik ve zorlu ko\u015fullara dayanacak genetik \u00f6zelliklere sahip olma ihtimali artar. E\u015feyli \u00fcremenin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 ve yayg\u0131nla\u015fmas\u0131n\u0131n bir evrimsel a\u00e7\u0131klamas\u0131 budur: de\u011fi\u015fen \u00e7evre ko\u015fullar\u0131na gen kombinasyonlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek yan\u0131t vermek.<\/p>\n

 <\/p>\n

Seksin faydalar\u0131<\/em><\/strong><\/p>\n

\u00c7e\u015fitli ara\u015ft\u0131rmalar, e\u015feyli \u00fcreme yetene\u011fini kaybeden soylar\u0131n, e\u015feyli \u00fcremeye devam edenlere g\u00f6re evrimsel olarak daha k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir (http:\/\/www.nature.com\/nrg\/journal\/v3\/n4\/full\/nrg749.html). Yani e\u015feyli \u00fcremeden vazge\u00e7enlerin soylar\u0131n\u0131n t\u00fckenme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 y\u00fckselir. Keza e\u015feyli \u00fcreme, de\u011fi\u015fken ortamlara evrimsel s\u00fcre\u00e7te uyum sa\u011flamay\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r (http:\/\/www.nature.com\/nature\/journal\/v468\/n7320\/full\/nature09449.html). Bu g\u00f6zlemler, e\u015feyli \u00fcremenin uzun vadeli yararlar\u0131na i\u015faret eder.<\/p>\n

\u00c7evreye uyumun yan\u0131 s\u0131ra, e\u015feyli \u00fcremenin bir di\u011fer faydas\u0131, zararl\u0131 mutasyonlar\u0131n birikmesini engellemesidir. E\u015feyli \u00fcreme yeni gen kombinasyonlar\u0131 yaratt\u0131\u011f\u0131ndan, bir bireydeki yararl\u0131 mutasyonlar\u0131n zararl\u0131lar\u0131ndan ayr\u0131\u015farak sonraki nesillere ula\u015fmas\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Bir ba\u015fka deyi\u015fle e\u015feyli \u00fcreme, zararl\u0131 mutasyonlar\u0131n elenmesini kolayla\u015ft\u0131rmal\u0131d\u0131r.<\/p>\n

Bu konudaki \u00f6nemli \u00e7al\u0131\u015fmalardan biri yine su pireleri kullanarak yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Evrimsel genetik\u00e7i Michael Lynch ve Susan Paland 2006 y\u0131l\u0131nda, e\u015feyli \u00fcreme yetene\u011fini kaybetmi\u015f kimi su piresi pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n genlerini, e\u015feyli \u00fcreyenlerle k\u0131yaslad\u0131lar (http:\/\/www.sciencemag.org\/content\/311\/5763\/990.short). Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, seksten vazge\u00e7en soylar\u0131n genomlar\u0131nda zararl\u0131 mutasyonlar\u0131n daha s\u0131k bulundu\u011funu g\u00f6sterdi. Yani deneysel g\u00f6zlem, teorik tahmini destekliyordu.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"
Su piresi genel g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f\u00fc. Su pirelerinin kabuklar\u0131 saydam oldu\u011fundan i\u00e7 organlar\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcr. Yumurta kesesinde yumurtalar, orta k\u0131s\u0131mda sindirim sistemi ve yumurtal\u0131klar belirgindir. Resimde k\u0131rm\u0131z\u0131 g\u00f6r\u00fcnen su biti az oksijenli ortamda, oksijen ihtiyac\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in hemoglobin geninin anlat\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rm\u0131\u015f ve v\u00fccudunu hemoglobin proteiniyle doldurmu\u015ftur (hemoglobin, oksijeni tutan ve depolayan proteinindir). Kaynak: http:\/\/dunianyasari.blogspot.com.<\/figcaption><\/figure>\n

Seksi unutan su pireleri<\/em><\/strong><\/p>\n

Her ne kadar e\u015feyli \u00fcreme uzun vadede avantajl\u0131ysa da, kimi canl\u0131 soylar\u0131 e\u015feyli \u00fcreme yeteneklerini kaybedip sadece klonlama ile nesillerini s\u00fcrd\u00fcrebilmektedirler. \u00d6rne\u011fin, baz\u0131 su piresi pop\u00fclasyonlar\u0131 zaman i\u00e7inde e\u015feyli \u00fcreme yetilerini yitirmi\u015flerdir. E\u015feysiz \u00fcreyen pop\u00fclasyonlar\u0131n nas\u0131l hayatta kald\u0131klar\u0131 \u00fczerine kafa yoran Omilian ve arkada\u015flar\u0131 (2006), istisnas\u0131z e\u015feysiz \u00fcreyen su pirelerini laboratuar ortam\u0131nda y\u00fczlerce nesil b\u00fcy\u00fctt\u00fcler ve pop\u00fclasyonda mutasyonlar\u0131n birikmesini g\u00f6zlemlediler. Neticede, sonraki nesillerin mutasyona u\u011fram\u0131\u015f kimi b\u00f6lgeleri genomlar\u0131ndan atabildiklerini g\u00f6rd\u00fcler\u00a0 (www.pnas.org\/content\/103\/49\/18638.full). Mitotik (yani mayoz d\u0131\u015f\u0131) rekombinasyon diye adland\u0131r\u0131lan bu durum, e\u015feysiz \u00fcreyen organizmalar\u0131n, zararl\u0131 mutasyon birikimine kar\u015f\u0131 tamamen savunmas\u0131z olmayabileceklerini g\u00f6stermesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7ok \u00f6nemlidir.<\/p>\n

 <\/p>\n

Su piresinin 30 bin geni<\/em><\/strong><\/p>\n

Su piresi genomu asl\u0131nda 2007 y\u0131l\u0131nda dizilenmi\u015f (yani DNA dizisi okunmu\u015f ve diziler birle\u015ftirilmi\u015f) ve kamuoyuna sunulmu\u015ftu. Ancak genomun kapsaml\u0131 bir \u00e7\u00f6z\u00fcmlemesinin yay\u0131nlanmas\u0131 2011\u2019in \u015eubat ay\u0131 ba\u015f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti (http:\/\/www.sciencemag.org\/content\/331\/6017\/555.full). Son zamanlarda dizileme teknolojilerinin ucuzlamas\u0131yla genomu dizilenen canl\u0131lar\u0131n say\u0131s\u0131 h\u0131zla artmakta. Ancak su piresinin genomu, Alman evrimci Diethard Tautz\u2019un deyi\u015fiyle \u2018herhangi bir yeni genom\u2019 de\u011fil.<\/p>\n

\u0130lk ilgin\u00e7 g\u00f6zlem \u015fuydu: Su piresinin genomu 30 bin gen i\u00e7ermekte. Oysa \u00e7o\u011fu hayvan genomu \u00e7ok daha az say\u0131da gen i\u00e7erir: \u00f6rne\u011fin sirke sine\u011finin 14 bin geni, insan ve fare gibi memelilerin yakla\u015f\u0131k 20 bin geni var.<\/p>\n

Ancak as\u0131l \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 sonu\u00e7, bu genlerin y\u00fczde 36\u2019s\u0131n\u0131n ba\u015fka hi\u00e7bir canl\u0131da bir benzerinin, yani akrabas\u0131n\u0131n bulunmamas\u0131yd\u0131. Bu genler yaln\u0131zca su piresi t\u00fcrlerinde bulunmaktayd\u0131. K\u0131yaslamak gerekirse, insan genomundaki genlerin t\u00fcm\u00fcn\u00fcn maymunda bir akrabas\u0131 vard\u0131r, fareyle dahi genlerimiz b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fu akrabad\u0131r. Bu halde su piresi bu kadar \u2018\u00f6ks\u00fcz\u2019 geni nas\u0131l kazand\u0131?<\/p>\n

Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, sorunun yan\u0131t\u0131n\u0131n, su piresinin h\u0131zl\u0131 evrimi ve genlerin e\u015flenmesinde (kopyalanmas\u0131nda) oldu\u011funu buldular. Su piresinin atalar\u0131, di\u011fer kabuklularla ortak genlerinin \u00f6nemli k\u0131sm\u0131n\u0131 kaybetmi\u015flerdi. \u00d6te yandan mutasyonla kazand\u0131klar\u0131 ya da de\u011fi\u015ftirdikleri \u00e7ok say\u0131da geni de milyonlarca y\u0131l boyunca e\u015fleyerek \u00e7o\u011faltm\u0131\u015flard\u0131. Bir \u00f6rnek: insanda \u0131\u015f\u0131k alg\u0131lamaya yarayan yaln\u0131zca birka\u00e7 opsin geni varken, su piresinde bu gen ailesinin 50\u2019ye yak\u0131n \u00fcyesi bulunuyor.<\/p>\n

 <\/p>\n

Gen e\u015flenmesi ve sonu\u00e7lar\u0131<\/em><\/strong><\/p>\n

Su piresinin genomunu \u015fi\u015firen gen e\u015flenmesi, t\u00fcm canl\u0131larda rastlanan bir olgu. En s\u0131k ya\u015fanan vaka \u015f\u00f6yledir: H\u00fccre ikiye b\u00f6l\u00fcn\u00fcrken, h\u00fccre genomu kendi kopyas\u0131n\u0131 sentezler. Bu s\u0131rada ger\u00e7ekle\u015fen basit hatalar, bir DNA dizisinin iki defa sentezlenmesine yol a\u00e7ar. Bu DNA dizisi bir gen kodluyorsa, yeni h\u00fccrelerden birinde ayn\u0131 gen iki defa bulunur.<\/p>\n

Bu o kadar yayg\u0131n bir hatad\u0131r ki, \u00e7o\u011fu pop\u00fclasyonda bireyler aras\u0131nda ciddi miktarda gen kopya say\u0131s\u0131 \u00e7e\u015fitlili\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bu \u00e7e\u015fitlilik insanlarda da mevcuttur – yani baz\u0131 genler birimizde tek kopya, di\u011ferinde \u00fc\u00e7 kopya olabilir. Binlerce insan geni bu t\u00fcr \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6sterir (dx.doi.org\/10.1038\/nature08516).<\/p>\n

Bu \u015fekilde e\u015flenen genlerin birka\u00e7 farkl\u0131 ak\u0131beti vard\u0131r: 1) Genin iki kopya olmas\u0131 bir canl\u0131ya \u00fcst\u00fcnl\u00fck sa\u011fl\u0131yorsa, nesilden nesle iki kopyal\u0131 bireylerin pop\u00fclasyondaki oran\u0131 artar (pozitif se\u00e7ilim); 2) zararl\u0131ysa, bu oran azal\u0131r ve zamanla s\u0131f\u0131rlan\u0131r (negatif se\u00e7ilim); 3) ne yararl\u0131 ne zararl\u0131ysa, yine zaman i\u00e7inde, ba\u015fka DNA sentezi hatalar\u0131 sonucu kopyalardan biri kaybolabilir; 4) kopya gen (kimi zaman e\u015flenme s\u0131ras\u0131nda) orijinal genden farkl\u0131la\u015f\u0131r ve yeni \u00f6zellikler kazan\u0131r. \u00d6rne\u011fin orijinal gen sinir h\u00fccrelerinde aktifken, yeni kopya kan h\u00fccrelerinde aktif olabilir. Bu yeni \u00f6zellikler canl\u0131n\u0131n kimi ihtiya\u00e7lar\u0131na denk geliyorsa, yeni kopya yine pozitif se\u00e7ilimle nesilden nesle yay\u0131l\u0131p, sabitlenebilir.<\/p>\n

Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, su piresi genomunda gen kopyalar\u0131n\u0131n ne zaman ve nas\u0131l do\u011fdu\u011funu da \u00f6l\u00e7t\u00fcler. Genlerin e\u015flenme tarihini, benzer t\u00fcrler aras\u0131nda DNA dizisinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kullanarak hesaplad\u0131lar. Sonu\u00e7lar, su piresinde genlerin, di\u011fer omurgas\u0131zlara g\u00f6re 3 kat daha h\u0131zl\u0131, insana g\u00f6re ise y\u00fczde 30 daha h\u0131zl\u0131 kopyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi.<\/p>\n

\u0130lgin\u00e7 bi\u00e7imde, su piresi genomunda e\u015flenme yoluyla yeni ortaya \u00e7\u0131kan genlerin \u00e7o\u011funlu\u011fu, farkl\u0131 \u00e7evre ko\u015fullar\u0131na yan\u0131t veren metabolik genlerdi. Bu t\u00fcr genler \u00f6rne\u011fin a\u015f\u0131r\u0131 s\u0131cak veya tuzlu su gibi ko\u015fullarda aktif hale gelmekteydiler. Yani e\u015flenme ve yeni gen kazanma e\u011filimi, su pirelerinin farkl\u0131 \u00e7evre ko\u015fullar\u0131na uyumunu artt\u0131rm\u0131\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu durum \u00e7ok say\u0131da canl\u0131da g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. \u00d6rne\u011fin hem tuzlu suda hem tatl\u0131 suda ya\u015fayabilen somonlarda, iyon dengesini d\u00fczenleyen genler e\u015flenmi\u015f, bir grup gen tatl\u0131 suya, bir grup gen ise tuzlu suya uyum sa\u011flayacak y\u00f6nde evrilmi\u015ftir.<\/p>\n

Asl\u0131na bak\u0131l\u0131rsa su piresi, gen say\u0131s\u0131 konusunda canl\u0131lar aleminin \u015fampiyonu de\u011fil: Trichomonas vaginalis<\/em> adl\u0131, insanda vajina enfeksiyonuna yol a\u00e7an tek h\u00fccreli parazitin altm\u0131\u015f bini a\u015fk\u0131n geni bulunuyor! Tahmin edilebilece\u011fi gibi, bu parazitin e\u015flenme yoluyla \u00e7o\u011faltt\u0131\u011f\u0131 genler, parazitlik \u00f6zelli\u011fini geli\u015ftiren genler.<\/p>\n

 <\/p>\n

Sonu\u00e7<\/em><\/strong><\/p>\n

Su piresi \u00fczerine yap\u0131lan ekolojik ve evrimsel \u00e7al\u0131\u015fmalar, e\u015feyli \u00fcremenin \u00f6nemi veya birlikte evrim gibi ba\u015fl\u0131klarda geli\u015ftirilmi\u015f teorik modelleri desteklemi\u015fti. Su piresi genomunun \u015eubat ay\u0131nda yay\u0131nlanan ilk analizinin sonu\u00e7lar\u0131 da, gen ailelerinin evrimi konusundaki teorilerle uyumlu. Ancak bu genom analizi ayn\u0131 zamanda, hayvanlar aleminin hem genetik yap\u0131s\u0131 hem de \u00e7evresel de\u011fi\u015fime tepkileri konusunda bilgimizin ne kadar s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011funa i\u015faret etmekte. Daha fazla say\u0131da canl\u0131n\u0131n genomunun dizilenmesi ve bu canl\u0131larda ke\u015ffedilen yeni genlerin i\u015flevlerinin sistematik deneylerle belirlenmesi, ya\u015fam bilimlerinin yak\u0131n d\u00f6nemdeki ba\u015fl\u0131ca u\u011fra\u015flar\u0131ndan biri olacak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Haz\u0131rlayanlar: Mehmet Somel (Hesaplamal\u0131 Biyoloji Enstit\u00fcs\u00fc-PICB, \u015eanghay, \u00c7HC) Tutku Aykanat (Windsor \u00dcniversitesi, Kanada) Onur Sakarya (Life Technologies, Foster City, Kaliforniya, ABD) Uzay Sezen (Georgia \u00dcniversitesi, Georgia, ABD) Su pireleri \u0131stakoz ve karideslerin c\u00fcce akrabalar\u0131 olan saydam kabuklulard\u0131r. Latince isimleri Daphnia (Defne) olan bu hayvanlar\u0131n boylar\u0131 1 ila 5 mm aras\u0131nda de\u011fi\u015fir. Su pireleri asl\u0131nda \u00e7evremizde […]<\/p>\n","protected":false},"author":802,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[122,19],"tags":[272,199,200,292,641],"class_list":["post-9811","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-85-sayi","category-bilim-gundemi","tag-dna","tag-ekoloji","tag-evrim","tag-genetik","tag-ureme"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t